Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

 

Powrót na Plac Tahrir

powrot-na-plac-tahirreżyser: Petr Lom, Torstein Grude
Grecja/Norwegia, 2012, 84 min.
język: polski lektor

„Powrót na Plac Tahrir” to opowieść o egipskiej rewolucji, na którą składają się konkretne historie konkretnych bohaterów. Reżyser przyjmuje perspektywę jednostkową, zadając pytanie o to, w jaki sposób wielka historia, masowe uniesienia i polityczno-społeczne wydarzenia dużego formatu wpływają na codzienne losy zwykłych ludzi. Jego optyka przepełniona jest współczuciem, zrozumieniem i niezgodą na niesprawiedliwość spotykającą tych, którzy nie akceptują bierności, milczenia, okrutnego traktowania lub dyskryminacji.

Willy, piętnastoletni chłopak, rok po styczniowych protestach nadal boryka się z obrażeniami, których doznał w trakcie przemieszczania się na Plac Tahrir. Jego rodzina, żyjąc w ubóstwie, łoży na leczenie ran sumy większe niż te, które może przeznaczyć na codzienne utrzymanie. Salwę, młodą dziewczynę z niewielkiej wioski egipskiej, poznajemy w momencie jej walki o odzyskanie reputacji i godności w swej lokalnej społeczności. Salwa dzieli los wielu młodych kobiet, protestujących na Placu Tahrir – sama ich obecność i publiczne zaangażowanie uznawane jest w konserwatywnej wspólnocie za prostytucję i przekroczenie obowiązujących norm. Jej odwaga i szczerość pozwalają na zbudowanie opowieści o wyzwoleniu z ugruntowanych struktur społecznej dyskryminacji, szowinizmu i patriarchatu, który wyznacza egipskim kobietom określone miejsce i odbiera im głos. Walka przeciwko tak rozumianej hierarchii okazuje się także ważną stawką rewolucji.

Pozostałe historie to dojmujące obrazy przemocy i protestu, a także pretekst do refleksji nad medialnym charakterem egipskiej rewolucji, nad nowymi kanałami komunikacji ludzi, którzy postanawiają stanąć przeciwko opresyjnej władzy. Choć przestrzenią mobilizacji i wzmacniania rewolucyjnych haseł coraz częściej staje się Facebook, zaś filmy, nagrywane za pomocą telefonów komórkowych, dostarczające kolejnych kadrów z placu, są głównym nośnikiem przekazu, to jednak prawdziwy protest dokonuje się w akcji ciał i głosów. Rewolucja to obecność tysięcy ludzi w fizycznej przestrzeni, w sile ich krzyku i radykalnych gestach.

Dokument był m.in. pokazywany ma MFF w Rotterdamie w 2011 roku i PLANETE DOC 2012.

 

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?

Film nie działa? - daj nam znać, naprawimy to!

Komentarze

A Ty co sądzisz?