Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

 

Życie rodzinne

zycie_rodzinnekraj: Wielka Brytania
gatunek: dramat społeczny
rok produkcji: 1971
reżyseria: Ken Loach
czas trwania: 108 minuty
język: polski lektor

Po spektakularnym sukcesie filmu Kes, Ken Loach sięgnął po niezwykle trudny i kontrowersyjny temat schizofrenii. Adaptując sztukę Davida Mercera (napisał również scenariusz) „Dwoista perspektywa” reżyser skierował swoje zainteresowanie w stronę angielskiej klasy średniej, co w przyszłości zaowocowało wieloma obrazami o tematyce społecznej.

Janice, 19-letnia dziewczyna mieszka wraz z rodzicami na przedmieściach Londynu. Familia Baildon wiedzie przeciętny, mieszczański żywot, skrępowany normami obyczajowymi i wiecznym towarzystwem wścibskich sąsiadów. Janice zachodzi w ciążę, co wywołuje prawdziwą rodzinną panikę. Rodzice dziewczyny, chcąc uniknąć negatywnej reakcji otoczenia na nieślubne dziecko, zmuszają córkę do aborcji. Po zabiegu Janice wpada w głęboką depresję, a kolejnym niezrozumiałym krokiem dorosłych jest wysłanie niedoszłej matki na leczenie w szpitalu psychiatrycznym. Po serii elektrowstrząsów i leczeniu mocnymi antydepresantami dziewczyna zaczyna wykazywać objawy schizofrenii, jej kontakt z otoczeniem staje się coraz trudniejszy.

Przejmujący, społecznie oskarżycielski obraz lewicującego reżysera przedstawia, jak napisał znany krytyk Gavin Smith, „ponury determinizm środowiskowy”, nie pozostawiając złudzeń, co do pesymistycznej konkluzji. Paradokumentalny styl opowiadania idealnie koresponduje z fabułą, ukazując rodzinę w stanie rozpadu: rozpadu wzajemnych więzi, poszanowania, zaniku zwykłej, ludzkiej empatii. Mimo iż film posiada wyraźną tezę – negatywną ocenę środowiska klasy pracującej i biurokratycznego, nieludzkiego systemu opieki zdrowotnej – widzimy na ekranie ludzi prawdziwych, wielowymiarowych, nie dających się łatwo zaszufladkować czy ocenić. Ascetycznemu stylowi opowiadania, naturalnym dialogom, scenom improwizowanym zdecydowanie pomaga umiejętne prowadzenie aktorów nieprofesjonalnych, a rola Sandy Ratcliff jako Janice pozostanie na zawsze w pamięci wielu kinomanów. O umiejętnościach Kena Loacha tak wypowiadał się inny znany reżyser, Stephen Frears: ”No i był sobie geniusz Ken Loach, który robił te swoje filmy tak, że człowiek wreszcie zaczął uświadamiać sobie jak wyglądają ludzkie twarze i jaki jest naprawdę język, którym mówimy.”

Życie rodzinne nagrodzono na festiwalach w Berlinie i Sydney oraz wyróżniono nagrodą francuskiej krytyki.

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?

Film nie działa? - daj nam znać, naprawimy to!

Komentarze

A Ty co sądzisz?