Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

 

Meta

MetaProdukcja: Polska
Realizacja: Dorota Petrus, Bogdan Lęcznar
Rok produkcji: 2008
Czas trwania: 26 minut

Zbyszek mieszka w Wałbrzychu, ma 56 lat, szczupłą sylwetkę, siwe włosy, jasne spojrzenie i niepewny, dobrotliwy uśmiech, którym pokrywa wrodzoną nieśmiałość. To właśnie z jej powodu zaczął kiedyś pić: chciał dodać sobie odwagi i pewności siebie, ale w którymś momencie zatarła się granica między „kieliszkiem dla kurażu” a pijaństwem. Wpadł w nałóg, przez który stracił dobrą, odpowiedzialną pracę, szacunek otoczenia, majątek. Rozsypała mu się rodzina, odeszli przyjaciele.

Kiedy wydawało się, że już nigdy nie podniesie się z upadku, trafił do klubu Anonimowych Alkoholików. Tam zaczęła się jego długa droga powrotna do normalności. W grupie podobnych sobie ludzi, doskonale rozumiejących jego problemy, powoli wychodził z nałogu. Jednym z ważnych elementów terapii stał się sport: Zbyszek zaczął, wraz z kolegami z klubu AA, regularnie jeździć na rowerze, bierze udział w corocznych rajdach dookoła Polski. To nie tylko dodaje mu zdrowia i jest okazją do spotkania z przyjaciółmi.

Sport pozwolił również Zbyszkowi na nowo odkryć uroki życia i świata: cieszy go wspólny wysiłek, piękno przyrody, poznawanie nowych miejsc i ludzi. Z czasem Zbyszek odkrył w sobie także inną pasję – miłość do sztuki. Jeden ze zdolnych, ambitnych reżyserów młodego pokolenia zaproponował mu udział w spektaklu teatralnym. Zbyszek został aktorem. Jeździ z teatrem po kraju, wyjeżdża też na festiwale za granicą. Dumą napawają go odnoszone sukcesy, zdobywane nagrody. Poza tym sport i teatr stanowią odskocznię od nie najłatwiejszej codzienności: Zbyszek jest bezrobotny, utrzymuje się – jak sam to określa – z „recyklingu”: zbiera aluminiowe puszki i kartony, które odwozi do punktu skupu.

Nie przynosi to dużych pieniędzy, ale Zbyszek ma skromne potrzeby. Najważniejsze jest dla niego, że znów jest człowiekiem wolnym, nie uzależnionym od nikogo i niczego. Bo przecież może już tak o sobie powiedzieć po ośmiu latach całkowitej abstynencji. Swoją silną wolą i wytrwałością w trzeźwości zaimponował także obu synom, z którymi po latach znów nawiązał normalny, serdeczny kontakt. Chłopcy chętnie spędzają z nim czas, zwierzają mu się ze swoich problemów. Zbyszek zabiera ich na wycieczki rowerowe, opowiada o teatrze.

Starszego, który popadł w narkomanię, zaraził swoim uporem i entuzjazmem. Nastolatek przestać ćpać, zaczął występować u boku ojca w teatrze, dorabia też roznoszeniem ulotek. Znów ma plany na przyszłość, marzenia, ojciec stanowi dla niego autorytet. Rodzina powoli wychodzi na prostą. Zbyszka martwi tylko mieszkająca z nimi i nadal pijąca żona, która jako matka ma znaczny wpływ na synów. On stara się jednak wierzyć, że najgorsze mają już za sobą.

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?

Film nie działa? - daj nam znać, naprawimy to!

Komentarze

A Ty co sądzisz?