Manifest

Naszym celem jest zapewnienie dostępu do ciekawych oraz unikatowych filmów wszystkim zainteresowanym. Strona ma charakter niekomercyjny i nie pobieramy od nikogo żadnych opłat. Wychodzimy naprzeciw zapotrzebowaniom, ponieważ obecnie panuje deficyt stron internetowych z ciekawymi filmami.

Mimo likwidacji Urzędu Kontroli Publikacji i Widowisk w 1989 roku w Polsce nadal dochodzi do ograniczania swobód obywatelskich w zakresie wolności wyrażania poglądów i twórczości artystycznej. Zmieniła się forma: miejsce oficjalnej cenzury prewencyjnej zajęła nieoficjalna cenzura represyjna, posługująca się naciskiem ekonomicznym, prawnym lub administracyjnym do tłumienia, zatrzymywania eliminowania tych dzieł sztuki i wypowiedzi, które nie są zgodne z ideologią polityczną, normami obyczajowymi, doktrynami religijnymi bądź polityką korporacyjną.

Korzystamy z wolności korzystania z dóbr kultury, które są prawem człowieka zapisanym w Powszechnej Deklaracji: "Każdy człowiek ma prawo do swobodnego uczestniczenia w życiu kulturalnym swojej społeczności, do korzystania ze zdobyczy kultury, do uczestniczenia w postępie nauki i do korzystania z jej dobrodziejstw".

 

69

69Kraj: Dania
Reżyseria: Nikolaj Viborg
Zdjęcia: Henrik Bohn Ibsen
Rok produkcji: 2008
Język: polskie napisy

Dokument o likwidacji squatu Ungdomshuset w Kopenhadze.

Ungdomshuset – to dom w Kopenhadze przy Jagtvej 69 zbudowany 12 listopada 1897 roku. Rozpoczął działalność jako Dom Robotniczy, później stanowił ośrodek tworzenia się kolejnych ruchów społecznych: robotniczych, kobiecych, studenckich, artystycznych. Od lat 60-tych aż do 2000 roku budynek formalnie przechodził z rąk do rąk, aż wreszcie został sprzedany sekcie religijnej „Faderhuset”. Zapomniano, że domem już ktoś się zajmował, kilkuset aktywistów wkładało cała swoją energię i czas w rozwijanie działalności w tym miejscu. Założyli fundację, próbowali wykupić swój dom, bezskutecznie.

Po 24 latach istnienia jako czynna alternatywa dla kultury głównego nurtu, Ungdomshuset został przemocą wysiedlony 1 marca 2007 roku. Ewikcja doprowadziła do masowych protestów i w ciągu kilku godzin tysiące młodych demonstrantów starło się z siłami prewencji. Młodzież rzucała cegłami i barykadowała ulice. Policja na protesty odpowiedziała m.in. gazem łzawiącym typu Ferret 40, który – jak się później okazało – mógł nawet zabić.

Każde zbiegowisko atakowano pojazdami opancerzonymi i pałkami. W ciągu kilku dni aresztowano ponad 700 osób – była to największa akcja dokonana przez duńską policję w jej dziejach. Ale protest nie skończył się. Po ewikcji protesty rozszerzyły się poza Kopenhagę. W miastach całej Danii sympatycy Jagtvej 69 dokonywali akcji lokalnych lub udawali się do Kopenhagi. W całej Europie okupowano ambasady i organizowano demonstracje setek ludzi. W Polsce wyrażano solidarność z Ungdomshuset na demonstracjach w Łodzi, Szczecinie, Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Krakowie i Toruniu. W różnych krajach na ścianach konsulatów Danii pojawiały się napisy „Ungdomshuset blir” („Dom Młodzieży zostaje”). Protestowano także w tak odległych krajach jak Japonia, Rosja czy USA.

Dokument Nikolaja Viborga, naocznego świadka tych dramatycznych wydarzeń, przenosi widza w samo centrum ulicznego piekła.

Dziękujemy Maćkowi za udostępnienie polskich napisów.

Może zainteresują Cię jeszcze te filmy?

Film nie działa? - daj nam znać, naprawimy to!

Komentarze

A Ty co sądzisz?